ArjoHuntleigh Products Patient Transfer Solutions Sara Combilizer Tilted Seated Vented Patient

Het is aangetoond dat vroegtijdige mobilisatie van de IC-patiënt haalbaar, veilig en gunstig voor het verbeteren van het lichamelijk functioneren is en het verblijf in het ziekenhuis en op de IC (Intensive Care) verkort.*

Immobiliteit en bedlegerigheid veroorzaken verzwakking die wordt geassocieerd met aantasting van het lichamelijk functioneren, de kwaliteit van leven en de werkhervatting van IC-patiënten. (Morris 2007, Truong 2009, Herridge 2003, Titsworth 2012)

In minder dan 24 uur worden veel lichamelijke systemen getroffen door negatieve veranderingen die met immobiliteit worden geassocieerd. Denk maar aan het respiratoire en cardiovasculaire systeem, de nier- en gastro-intestinale functies, maar ook het huid- en musculoskeletale systeem. Patiënten in kritieke toestand kunnen aanzienlijke spiermassa verliezen: Herridge constateerde een reductie van 18% in het lichaamsgewicht van ARDS-patiënten bij hun ontslag van de IC. Daarnaast draagt fysieke inactiviteit bij tot de ontwikkeling van atelectase, insulineresistentie en gewrichtscontracturen. (Herridge 2003)

Het is aangetoond dat vroegtijdige mobilisatie waaronder fysiotherapie en ergotherapie in een zo vroeg mogelijk stadium van kritieke ziekte veilig is, goed wordt verdragen, en resulteert in betere functionele prestaties bij ontslag uit het ziekenhuis. Er zou ook een kortere deliriumtijd zijn en minder dagen met beademing ten opzichte van standaardzorg. (Brahmbatt 2010)


Gestructureerde vroegtijdige mobilisatie van IC-patiënten heeft als doel:

  • de ademhalingsfunctie te verbeteren
  • ongunstige gevolgen van immobiliteit te verminderen
  • het bewustzijnsniveau te verhogen
  • de functionele zelfstandigheid te vergroten
  • de cardiovasculaire conditie te verbeteren
  • het psychisch welzijn te verbeteren
  • het risico op delirium (Stiller 2003) te verminderen


In de aanbevelingen van de European Respiratory Society en de European Society of Intensive Care Medicine (ESICM) wordt gesteld dat een multidisciplinaire focus op vroegtijdige mobilisatie nodig is als onderdeel van de dagelijkse klinische praktijk op de IC. Strikte uitsluitingscriteria moeten worden vermeden en de patiënt moet holistisch worden benaderd. De vroegtijdige mobilisatie moet worden uitgevoerd door middel van een gespecialiseerde teamaanpak en een geïndividualiseerd protocol voor behandeling van de patiënt. (Truong 2009, Hopkins 2010, Garzon-Serrano 2011)
 

De rechtopstaande positie
De belangrijkste lichamelijke voordelen die te behalen zijn door de mechanisch beademende IC-patiënt in een staande positie te brengen, zijn verbetering van de ademhalingsfunctie en toename van de musculoskeletale kracht. Terwijl de beademde zwakke patiënt met behulp van een actieve tillift in een staande positie wordt gebracht, kunnen fysiotherapeuten samen met de patiënt werken aan het dragen van het eigen lichaamsgewicht, oefeningen van de onderste ledematen en passieve strek- en evenwichtsoefeningen. Dit dient als ondersteuning van de progressie naar actieve mobilisatie. (Chang et al 2004a)

Een staande positie tijdens mechanische beademing verbetert de ademhalingsfunctie, elasticiteit en zuurstofopname, stimuleert autonome activiteit en verlaagt de hartbelasting door compressie. (Hoste 2005, Zhu Chang 2004b, Gosselink 2008) Een team gespecialiseerd in "Central Intensive and Emergency Medicine" in de Kliniek in Keulen, voerde een studie uit waarbij patiënten met een Sara Combilizer in een staande positie werden gebracht. Deze studie had zeer goede resultaten. De patiënten werden naar een rechtopstaande positie gebracht (60 graden gekanteld), waarna deze positie twee uur werd aangehouden. Het resultaat was een duidelijke verbetering van de zuurstofopname en de circulatie van de patiënt werd niet instabiel. (Dueck 2010)
 

Een zittende achteroverhellende positie is een alternatief
Het gebruik van een positioneringshulpmiddel waarbij de hellingshoek kan worden aangepast aan de behoeften van de patiënt, biedt een belangrijk voordeel voor patiënten die ernstig verzwakt zijn. (Dean et al 2008)

Bij patiënten die niet in staat zijn om te staan, draagt het in een stoel zitten bij aan het voorkomen van hypovolemie (Wenger 1982), het herverdelen van de druk op de huid, het veranderen van de lengte van spieren in rust, het ondersteunen van de oriëntatie en belasting van wervels om calciumverlies te beperken en de voeding van het kraakbeen te bevorderen. (Hough 2001)
 

Kosteneffectiviteit
Het is aangetoond dat vroegtijdige mobilisatie van IC-patiënten het aantal beademingsdagen verlaagt en ook de verblijfsduur op de IC en in het ziekenhuis verkort. (Schweickert 2009, Bassett 2012, McWilliams 2013)

Lord et. al. 2013 hebben een financieel model ontwikkeld dat aantoont dat investeringen in een IC-programma voor vroegtijdige revalidatie netto financiële besparingen voor ziekenhuizen kan opleveren. Het blijkt dat zelfs bij de meest conservatieve aannames de nettokosten voor implementatie van een programma voor vroegtijdige mobilisatie bescheiden zijn, in verhouding tot de substantiële verbeteringen van de patiëntresultaten.

*) Bailey 2007, Morris 2008, Bourdin 2010, Pohlman 2010, Leditschke 2012, Clark 2012, Winkelman 2012,Titsworth 2012, McWilliams 2011 and 2013, Korupolu 2010, Genc 2012